Habiba en Alma

In Spanje woont een vrouw, die werd geslagen door haar echtgenoot. Met alle durf die ze had vertrok ze naar een "blijf van mijn lijf" huis voor moeders, samen met haar dochter Alma. In deze huizen wordt je begeleid om straks weer op eigen benen te staan o.a. ook door sociaal werkers.
Habiba gaf haar dochter van 14 maanden nog borstvoeding, op dezelfde manier dat ik dat doe: op verzoek. Ook sliep Alma bij haar moeder in bed en niet in een ledikantje zoals die daar waren.
Dat stootte de maatschappelijk werkers tegen de borst, zij vonden dat Alma een tekort en ritme en regelmaat kreeg en schreven een rapport. Dat Habiba haar kind geen speen wilde geven, het kind almaar mocht drinken en dat samen slapen toch wel heel gevaarlijk was, en Alma werd bij haar weggehaald.
Habiba moest ook het "blijf van mijn lijf" huis verlaten, dat was immers voor moeders met kinderen en het drama was compleet.
Ieder moeder die natuurlijk moederschap of attechment parenting praktiseert zou met de regels van de maatschappelijk werkers in Madrid haar kindje kwijtraken.
Ondertussen is Alma weer terug bij Habiba, na drie hele moeilijke en lange weken. Ze heeft een baan en een appartement waar ze kan gaan wonen, en misschien wel het belangrijkste van alles, de drie weken hebben er niet voor gezorgt dat Habiba geen borstvoeding meer kan geven.