Mijn Grootvader was een grote man, met een grote buik, een grote sigaar en een heel klein pak kaarten waarmee hij vaak patience speelde. Hij zat in een grote leren stoel die hem perfect omvatte en daar zat ik dan weer graag op schoot.
Hij overleed een groot aantal jaar geleden, mijn oma (na groot verdriet) vierde haar vrijheid die ze niet eerder had gekend, verkocht het huis, kocht een appartement en een mooie, hippe relaxfauteuil. De grote leren stoel stond in de hoek en werd alleen nog maar bezeten als er bezoek was.
Toen ook Oma twee jaar geleden overleed kreeg ik die mooie oude leren stoel. Maar hij was groot en nam veel plek in in de woonkamer, hij verhuisde naar de ouderslaapkamer achter de computer, waar hij eigenlijk ook teveel ruimte innam, maar ja.
Nu er een derde baby is, staat hij op de babykamer en zit ik er regelmatig een baby in slaap te wiegen of een baby te voeden. Vanacht zat ik met een klein jongetje aan de borst, armen op de perfecte leuningen, hoofd tegen de mooie leren achterkant. De stoel heeft in mijn huis zijn plek gevonden, een vierde generatie geniet ervan.
Dank u wel, Grootvader...
Mooi geschreven en herkenbaar! Ik moest afgelopen weekend een traantje wegpinken toen de 60 jaar oude familiewieg weer richting Friesland ging. Ook zo'n dierbaar meubelstuk.
BeantwoordenVerwijderenLfs. Rens